(( چرا به علم پزشک اعتماد داریم امّا به علم پزشک آفرین اعتماد نداریم؟))

*اخیراً افرادی یک کلیپ را مربوط به نقل یک حدیث توسط یک روحانی، در مورد مکروه بودن عقد در هوای گرم، منتشر کرده اند و همین را بهانه ای قرار داده اند برای زیر سؤال بردن احکامِ خداوند! و اتّهام زدن به دستورات الهی که شاید این دستورات علمی نباشد!

*برای جواب به این تخریب، واردِ مباحث تخصصی (سند یابی) و (فقه الحدیث) و قواعد فقهی و اصولیِ این روایت نمی شویم.
*و فقط یک جواب دقیقِ کلّی برای انواع مختلف اینگونه شبهات عرض می کنیم.
- نکته ی مهم :
عقل سلیم همه ی انسان ها به علم پزشک اعتماد می کند و انسان عاقل، نسخه ی او را به عنوان این که(علم دارد) چشم بسته عمل می کند،
* البته شاید زمانی دلیلِ علمی آن دستوراتِ نسخه هم برای انسان روشن بشود، و با دانستن دلیل علمی به دارو و اثر آن ، آن را مصرف کند.
* سؤال اساسی * آیا ما به اندازه ی علم یک پزشک، به علم خداوندِ پزشک آفرین، اعتماد نداریم؟
که نسخه ی آفریننده ی نظم علمی جهان را چشم بسته عمل کنیم، تا وقتی که علم ناقص بشریّت به دلیلِ علمی آن برسد و با علم به دلیلِ آن حکم، به آن عمل کند؟
* آیا اگر چند نسل دیگر ما دلیلِ علمیِ بسیاری از احکام خدا را کشف نکردند، ما باید به دستورات خداوند عمل نکنیم؟
و به علمِ آفریننده ی نظم علمی جهان نباید اعتماد کنیم؟
* علاوه بر این، دلیلِ علمی احکام و باید ها و نبایدهای خداوند، محدود به مسائل مادّی و جسمی نیست، بلکه علاوه بر مطرح بودن مسائل جسمی، مسائل مهمِ روحی و متافیزیکی و اُخروی که مربوط به زندگی ابدی ماست، نیز مطرح است، بلکه مهمترین اثر این اعمال، اثر ماندگار برای زندگی ابدی انسان ها است.
* قدرت تحلیل و تفکّر و تعقُّل را خودِ آفریننده ی نظم علمی جهان به ما داده تا به اندازه ی توان بتوانیم از نظم علمی با خبر بشویم، امّا توان عقلی، به این معنا نیست که عقل محدود ما توان داشته باشد همه ی دلایل علمیِ بایدها و نبایدهای جهان آفرین را درک کند، چرا که اثر و نتیجه ی بسیاری از اعمال ما در زندگی حقیقی اُخروی ما تحقّق و ظهور پیدا می کند.

یا رب الحسین(ع)...